เมื่อวาน...
พี่เอิร์ทมาฉกตัวจากออฟฟิสตั้งแต่ 5 โมง
ชิ่งหนีกลับมาก่อนอีกแล้วเรา...

ไปกินหมูกะทะ กุ้งย่างเฉินหลง ใกล้ๆ ออฟฟิสเก่า
เป็นร้านหมูกะทะ ที่ผู้คนล้นหลาม
อาหารเยอะ และมีกุ้งแม่น้ำขนาดกลางๆ
แต่จะเอามาปล่อยเป็นเวลา แล้วคนก็กรูกันเข้าไปแย่งกุ้งกันอลหม่าน
เวลาทางร้านจะเอากุ้งมาใส่ในบ่อ เพื่อให้ลูกค้าตัก
ก็จะประกาศว่าได้เวลา "ปล่อยกุ้ง " แล้ว
ปล่อยกุ้ง...จึงคนละความหมายกับ ปล่อยนก ปล่อยปลา อย่างสิ้นเชิง

โชคดีที่พี่เอิร์ทรู้จักกับเจ้าของร้าน
เราสองคนจึงนั่งกินสบายๆ มีคนเอากุ้งมาวางให้ถึงบนเตา
ไม่ต้องไปแย่งกันกินให้อายกุ้ง

กำลังเริ่มกิน
อยู่ๆ ก็มีเสียงแก้วแตกดังมาจากกลางร้าน
แวบแรกเข้าใจว่า เป็นเด็กทำแก้วแตก
แต่เสียงแก้วแตก ก็ไม่หยุดอยู่แค่ใบเดียว
มันดังต่อเนื่องติดๆ กัน แล้วผู้คนก็แตกตื่นวิ่งวุ่นไปมา
เราคิดว่ามีใครทำเตาระเบิด
เป็นห่วงพี่เอิร์ทที่เดินไปตักอาหารแถวๆ นั้นพอดี
แต่ก็เป็นห่วงตัวเอง
กับโทรศัพท์มือถือ 3-4 เครื่อง และกระเป๋าตังค์ 2 ใบบนโต๊ะมากกว่า
เพราะโต๊ะอยู่ใกล้ทางออกพอดี
มีคนวิ่งมาล้อมโต๊ะเราหลายสิบคน...ใครเป็นใครก็ไม่รู้
...
กว่าเหตุการณ์จะสงบ
จริงๆ แล้วไม่มีอะไรระเบิด
แต่มันมีคนตีกัน วิ่งมาจากนอกร้าน เข้ามานัวเนียกันในร้าน
บรื๊ออออ...ตื่นเต้น และใจสั่น

แต่ก็กินต่อ ซะงั้น

...

กินเสร็จได้เวลาเข้าออฟฟิส...ทำงาน
เที่ยงคืน กลับบ้านแบบเหนื๊อย เหนื่อย...

วันศุกร์ที่หมดไป...

 

nungning
22 ก.ค. 2549 เวลา 11:26 น.

ชื่อ

อีเมลล์

เว็บไซต์

ข้อความทดสอบ

โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่