เชียงใหม่ไดอารี่ ๒
ตื่นมาทันอาบน้ำแต่งตัว ก่อนไฟดับ
เก็บข้าวเก็บของซักพัก ไฟก็ดับจริงๆ ตามเวลานัดหมาย
หยิบโน๊ตบุ้คออกไป เดินหาร้านกาแฟใกล้ๆ ที่คาดว่า ไฟจะไม่ดับ
และแล้ว ก็พบ...Wawee ที่พนักงานบอกว่า ไม่เห็นรู้เรื่องว่าไฟจะดับ
ความจริงคือ การไฟฟ้าตัดไฟ แค่ฝั่งเดียวของนิมมานต์
.
.
.
นั่งกินกาแฟไปพึมพำไป
แล้วก็เดินเลยไปกิน Mike Burger ที่มีคนอยากกินนักหนา
แต่หนุงหนิง ไม่กินเนื้อ ก็เลยไม่ได้กะว่าจะปลื้มอกปลื้มใจอะไรมาก
สั่งชุดไก่ชีสเบอร์เกอร์ไป
แม่เจ้า!!! อร่อยมาก!!!
^___^
ออกจาก Mike Burger
ยืนลังเล ว่าจะทำอะไรต่อ
เนื่องจากโดนกดดันให้ไปดูแพนด้า อุตส่าห์มาถึงนี่
แต่เอาจริงๆ ก็ไม่ค่อยอยากไปอ่ะ
เลยข้ามถนน มาป๊ะร้านกาแฟ The Country Cafe' ในซอย นิมมานต์3
ร้านน่ารัก เพลงเพราะ เลยเอาคอม.มานั่งทำนั่นทำนี่ ไปซะนาน
รู้ตัวอีกที คนเริ่มเต็มร้าน
โทร.กลับมาถามที่โรงแรม ได้ข่าวว่าไฟใช้ได้ตามปกติแล้ว
ก็เลยเดินกลับมาตั้งหลักที่ห้อง
ตอนเย็นมีแผนจะไปเดินถนนคนเดินที่วัวลาย
....
ที่วัวลาย มากี่ครั้ง ก็ไป
ไปแล้วก็ไม่เห็นได้อะไร
มีแต่ของที่ไม่รู้ว่าจะซื้อกลับมาทำอะไรดี
แต่ก็ชอบไป ชอบเดิน ชอบดู
มันมีความเหนือๆ ของมันอยู่ ไม่เหมือนเดินจตุจักร เดินเมเจอร์ฯ
เดินจนเมื่อยเท้ามาก
เรียกรถแดงกลับนิมมานต์
ค่ารถ 20 บาท แต่เหมือนได้นั่งรถเล่นรอบเมือง
เพราะต้องไปส่งฝรั่ง 2 คนแถวไนท์บาร์ซ่า
...
สุดท้าย ก็ยังไม่ได้ไปกินเย็นตาโฟศรีพิงค์ที่พี่โหน่งบอกว่าอย่าพลาด
เหลือพรุ่งนี้อีกวัน...
จะไปกิน Mike Burger อีกรอบ เป็นมื้อเช้า :)
ขอให้สนุกนะคะ
เพิ่งไปเดินแถวนิมมานเมื่อเดือนที่แล้วเอง
อยากกลับไปอีกมากๆ :)